de kunstenaar in woord en beeld
Anya Janssen is bekend geworden met vaak grote, figuratieve doeken ‘in soft- focus’. Zij schildert met zeer droge verf, zonder medium en laag over laag. Op deze manier ontstaat een onscherpte die zowel figuur als achtergrond kenmerkt en met elkaar verbindt op subtiele wijze. Deze sterke sfumato zorgt niet alleen voor een dromerige sfeer in haar schilderijen maar heeft vooral betrekking op de inhoud van het werk.
Deze techniek belichaamt Janssens thematische
interesse in de vervaging van grenzen tussen cultuur en natuur, verschil- lende staten van zijn en de scheiding tussen het innerlijke leven van mensen en hun omgeving. De gekozen onderwerpen en de manier waarop ze geschilderd zijn versterken elkaar op deze manier
Het gehele oeuvre van
Anya Janssen kan gelezen worden als een verzameling van zelfportretten die verschillende
aspecten van de identiteit van de maker belichten op een manier die universele
kwesties aan- snijdt. In haar nieuwste serie lijkt Janssen op zoek naar de
verloren tijd van haar jeugd. Het is weer een wereld waarin dubbelzinnigheid een belangrijke rol speelt. Keer op keer portretteert zij een jong meisje die ons recht in de ogen kijkt vanuit een wereld die zowel spannend en betoverend als gewelddadig en bedrei- gend lijkt te zijn. De composities zijn geïnspireerd op verhalen van
het model in combinatie met de
verhalen uit Janssens eigen jeugd. In deze onbestemde wereld lijken dieren symbool te staan voor het geportretteerde meisje en haar beleving. Hun betekenis is echter net zomin vast te pinnen als de wending van de drama waarin zij de hoofdrol spelen. Simpelweg moedigen de meisjes, hun dieren en hun omgeving ons aan om verdere betekenis te zoeken. En misschien is dit wel de beste manier om onze relatie tot ‘verloren tijden’ te omschrijven: een zoektocht die begint en eindigt met het zoeken naar onszelf.
Voor meer informatie of werk, kijk dan op www.anyajanssen.com >>
200 x 150 cm
olieverf op doek
180 x 120 cm
olieverf op doek