Home » Kunstenaars » Henk Peeters (1925-2013)

Henk Peeters (1925-2013)

K. Schippers schreef over Henk Peeters bij een tentoonstelling (1974) in de galerie Collection d'Art: ”haren en watten komen uit een latere periode van de geschiedenis. En materialen als plastic en kunstgras maken nog niet eens zo lang deel uit van onze omgeving. Peeters heeft meestal niet veel meer gedaan dan het tonen van zijn keuze. Het water werd verpakt, het licht kreeg kans op een reflektie, de werking van het vuur werd zichtbaar nadat het gedoofd was”.

Watten verdwenen - maar bleven goed zichtbaar - achter nylon, haren maakten soms deel uit van een paardestaart en het kunstgras werd over een stuk board gespannen. Peeters is wel eens gekarakteriseerd als de minst opvallende van de Nul-groep. En op een bepaalde manier is dat waar. Armando viel op door het lef van zijn bouten, prikkeldraad en geklinknagelde platen. Schoonhoven was niet te overtreffen in zijn beheersing over wit, licht en schaduw. En ook Jan Henderikse was in zijn korte Nul-periode een in het oog springende figuur met zijn kratten bier en vellen postzegels, herhalingen, die tot dan toe duidelijk taboe waren geweest. Achteraf klinkt het alsof Henk Peeters met zijn zachte stoffen, zonder drama of koketterie, het dichtst bij de onopvallende werkelijkheid is gebleven en die ook nergens met verhalen heeft vermengd. Geen persoonlijke geschiedenissen, geen didactiek. Wie zijn werk nu ziet, zal merken hoeveel invloed de Nul groep, Henk Peeters, op de latere generatie schilders, zoals Boezem, Dibbets en Van Elk heeft gehad. Voor Peeters werd Nul een werkelijk avontuur toen er een overgang van objekten naar situaties leek te ontstaan, maar de groep viel uiteen voordat daar veel van kwam. Die plannen waren er al in het begin, toen Peeters het Stedelijk Museum in 1962 al vol mist wilde spuiten, maar daar was iets te veel paraffine voor nodig en Sandberg had toen ook nog een Van Gogh in huis.'

Zuiver en gaaf van idee - zo zou je het werk van Peeters kunnen noemen. Zelf is hij ervan vervreemd. 'Ik moet zeggen, dat ik nu liever de krant lees dan het Museumjournaal’.  Toch wel. Het werkelijke leven is toch veel interessanter dan de kunst. Nul is daar mee begonnen. De conclusie is dan dat je er ook mee ophoudt. Misschien ben ik binnen Nul de meest consequente realist geweest. Dat voor mij kunst en leven uiteindelijk echt samenvielen. En dan vraag je je af: wat moet je dan nog maken?

Voor meer informatie of werk, kijk dan op www.henkpeeters.nl



« Terug naar het overzicht

Espace Enny  |  Dorpsstraat 14  |  6998 AB Laag Keppel  |  0314 381808  |  info@espaceenny.nl  |  www.espaceenny.nl